Z Łykiem sztuki do kawy przenieśmy się do świata sennych marzeń. Zabierze nas tam Evelyn De Morgan.

Uchwalenie Konstytucji 3 maja - pierwszej takiej ustawy w Europie i drugiej na świecie - to jedno z najbardziej doniosłych wydarzeń w dziejach Polski. Nic dziwnego, że czołowy malarz naszej historii, Jan Matejko, postanowił uwiecznić je na swoim obrazie, nawet pomimo niechęci do malowania scen osadzonych w XVIII w.

18 kwietnia przypada święto, którego celem jest przypominanie o roli dziedzictwa kulturowego. Z okazji Międzynarodowego Dnia Ochrony Zabytków, proponujemy rzut oka na lewobrzeżną Warszawę uwiecznioną przez nadwornego malarza Stanisława Augusta Poniatowskiego, Canaletta – „Widok Warszawy od strony Pragi”, który okazał się bezcenny w rekonstrukcji całkowicie zburzonej Starówki.

W 1907 r. Pablo Picasso namalował obraz, który uważany jest za jedno z kluczowych i najbardziej rewolucyjnych dzieł sztuki XX w. Tak naprawdę jednak „Panny z Awinionu” - bo o nich mowa - kilka lat przeleżały w pracowni malarza, okazując się zbyt szokujące nawet dla  innych awangardowych artystów. I czy na pewno pod tym właśnie tytułem obraz miał się ukazać publiczności? Pierwsze informacje prasowe mówią tylko o „Dużym obrazie z kobietami i owocami’…

Od religijnych i narodowych symboli po różne oblicza miłości rozkwitającej w otoczeniu wiosenno-wielkanocnych atrybutów - to wszystko znajdziemy na dawnych pocztówkach, które rozsyłano w okresie przedwojennym wraz z wielkanocnymi życzeniami. Czaru wielkanocnych wspomnień szukaliśmy w należących do domeny publicznej zbiorach Polony. 

„Kościół kościołów”, Bazylika św. Piotra poza duchowym znaczeniem jest także miejscem wypełnionym wybitnymi dziełami sztuki. Jedno z nich, które zwłaszcza w okresie wielkanocnym warto kontemplować, stanęło tutaj w Roku Świętym 1500. Dziś zajmuje miejsce tuż przy wejściu, w pobliżu Świętych Drzwi. Pieta była pierwszym dziełem Michała Anioła (1475-1564), które znalazło się w tej bazylice. Dwudziestopięcioletni wówczas artysta nie mógł wtedy nawet marzyć, że wiele lat później – od 1547 r. – będzie pracował nad jej rozbudową do końca swego życia, zmieniając całkowicie plany swych poprzedników. Choć nie dożył do zakończenia prac, to właśnie jemu bazylika zawdzięcza kształt, który dziś możemy podziwiać. A wśród jej skarbów jedną z najcenniejszych pereł jest Pieta Watykańska.