Twórczość Andrzeja Wajdy to unikalny dialog kina z malarstwem, zakorzeniony w jego studiach na krakowskiej ASP. Reżyser nie tylko cytował konkretne dzieła, ale budował kadry według zasad kompozycji mistrzów. W „Weselu” ożywił wizje Matejki i Wyspiańskiego, nadając im filmową dynamikę. Potrafił łączyć polski symbolizm Malczewskiego z nowoczesnym światłem Hoppera, tworząc język wizualny, w którym obraz znaczy więcej niż słowo. Kluczowa dla Andrzeja Wajdy, zarówno osobiście, jak też jako inspiracja – była relacja z Andrzejem Wróblewskim – to drastyczność cyklu „Rozstrzelaania” ukształtowała estetykę śmierci w „Kanale”, a styl malarza miał wpływ na wiele innych filmów laureata Oscara.

W 2026 roku Polska oddaje hołd Andrzejowi Wajdzie z rozmachem godnym Mistrza. Retrospektywy, wystawy, konferencje, spotkania z artystami i panele dyskusyjne – kalendarz jubileuszu 100. rocznicy urodzin Andrzeja Wajdy pęka w szwach.

Ile wolności człowiek może oddać, żeby zasypać własną samotność? I czy wolność jest wartością nadrzędną, mimo że każdy z nas przez całe życie pozostaje w pewien sposób zależny od innych? Jak ciężki jest łańcuch, który bohater musi założyć na szyję, by stać się wystarczająco odpowiedzialnym i dorosłym? I wreszcie czy wychowanie może być tresurą i ile jesteśmy w stanie zrobić, by ktoś poklepał nas po ramieniu i powiedział: „dobry chłopiec”. Te i wiele innych pytań stawia reżyser Jan Komasa w najnowszej polsko-brytyjskiej koprodukcji pt. „Dobry chłopiec”.