Łyk sztuki do kawy - Dziewczynka słuchająca radia

CZYTELNIA KULTURALNA

/ Łyk sztuki do kawy

Łyk sztuki do kawy - Dziewczynka słuchająca radia

Łyk sztuki do kawy - Dziewczynka słuchająca radia

14.12.18

"Halo, halo Polskie Radio Warszawa, fale 480" - tymi słowami Polskie Radio rozpoczęło regularną emisję 18 kwietnia 1926 o godz. 17.45. W maju tego samego roku wyemitowano pierwszą audycję dla dzieci, początkowo były to dwa półgodzinne programy z interpretacjami wierszy i bajek (m.in. "Pan kotek był chory" Stanisława Jachowicza). Największą popularnością w okresie międzywojennym cieszyły się słuchowiska Wandy Taraszkiewicz, która współpracowała m.in. z Marią Dąbrowską. Czego mogła słuchać widoczna na zdjęciu z 1939 roku dziewczynka?

Historia radia sięga końca XIX wieku, kiedy to niezależnie od siebie serbski inżynier Nikola Tesla, włoski konstruktor Guglielmo Marconi i rosyjski fizyk Aleksandr Popow rozpoczęli doświadczenia z przesyłaniem fal radiowych. Za twórcę radia uważa się nagrodzonego Noblem Marconiego, mimo, że przyznał się do wykorzystania w swoim odbiorniku opatentowanej wcześniej przez Teslę cewki. Wynalazcy przez wiele lat walczyli o patent na radio, Tesla zbankrutował, a rację w kwestii autorstwa przyznano mu dopiero wiele lat po śmierci, w 1943 roku.


Jak wyglądało codziennie życie Polaków w dwudziestoleciu międzywojennym? Jaka była moda wśród inteligencji i ludności wiejskiej? Kto pozował do obrazów wielkich malarzy? Tego wszystkiego możecie dowiedzieć się z albumu "100x100. 100 zdjęć z okazji stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości" wydanego przez Narodowe Archiwum Cyfrowe w ramach programu "Niepodległa". Album jest dostępny bezpłatnie w formie przyjaznego pdf-a, a znajdziecie go w Kulturze Na Widoku w dziale "Przemyśleć stulecie".



Publikacja powstała w ramach Społecznej kampanii edukacyjnej Legalna Kultura


Do góry!


Społeczna Kampania edukacyjna Legalna Kultura realizowana przez Fundację Legalna Kultura

W 2019 roku dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego