CZYTELNIA KULTURALNA
/ Polecamy
„Powiedz mi, co czujesz”. O bliskości, sztuce i emocjach, których nie da się ukryć
18.09.26
Jak mówić o tym, co czujemy, kiedy nawet własne emocje trudno zrozumieć? „Powiedz mi, co czujesz” Łukasza Rondudy opowiada o pierwszej poważnej miłości, rodzinnych doświadczeniach, różnicach klasowych i sztuce, która czasem pozwala wypowiedzieć to, czego nie potrafimy nazwać wprost. Po prezentacji w konkursie głównym Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Rotterdamie film trafi do Konkursu Głównego 51. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Od 18 września można go także oglądać w polskich kinach.
Maria i Patryk są młodzi, zakochani i próbują zbudować wspólne życie. Oboje zajmują się sztuką – ona jest performerką, on malarzem. Szybko okazuje się jednak, że w ich relację wchodzi znacznie więcej niż tylko dwoje ludzi. Są w niej rodzinne historie, lęki, nierozwiązane problemy i dwa bardzo różne światy, z których pochodzą.
Patryk wyjechał z rodzinnej miejscowości do Warszawy i marzy o studiach na Akademii Sztuk Pięknych. Maria wychowała się w zamożnej rodzinie i dobrze zna język terapii, rozmowy o emocjach i pracy nad sobą. Ich przypadkowe spotkanie staje się początkiem relacji, w której bliskość nie przychodzi łatwo.
Sztuka zamiast prostych odpowiedzi
Jednym z ważnych motywów filmu jest „Skup łez” – projekt artystyczny, w ramach którego Maria zachęca ludzi do płaczu do niewielkich fiolek, a następnie płaci im za zebrane łzy. Z czasem powstaje z nich instalacja.
Ten niecodzienny pomysł dobrze oddaje świat filmu Rondudy. Tutaj emocje nie pozostają ukryte. Można je oglądać, analizować, zamieniać w sztukę i próbować dzięki niej lepiej zrozumieć samego siebie.
Historia czerpie z życia i twórczości współczesnych artystów, m.in. Patryka Różyckiego, Karoliny Balcer, Alicji Rogalskiej i Łukasza Surowca. Nie jest jednak filmem wymagającym znajomości sztuki współczesnej. To przede wszystkim opowieść o ludziach, którzy szukają języka dla własnych uczuć.
Dwa światy
Relacja Marii i Patryka rozwija się na przecięciu dwóch różnych rzeczywistości. On pochodzi z domu, w którym problemy finansowe i rodzinne doświadczenia pozostawiły głębokie ślady. Ona dorastała w zupełnie innych warunkach – w świecie większego bezpieczeństwa materialnego i łatwiejszego dostępu do narzędzi pozwalających mówić o własnych problemach.
Ronduda wykorzystuje tę różnicę nie tylko jako tło historii miłosnej. „Powiedz mi, co czujesz” staje się również opowieścią o podziałach klasowych oraz o tym, jak bardzo miejsce, z którego pochodzimy, wpływa na sposób przeżywania emocji, budowania relacji i radzenia sobie z bólem.
Twórcy nie szukają przy tym prostego podziału na tych, którzy potrafią mówić o uczuciach, i tych, którzy tego języka nie znają. Terapia, sztuka i samoświadomość również nie rozwiązują wszystkiego. Czasem pozwalają jedynie lepiej zobaczyć problem.

Łukasz Ronduda coraz bliżej swoich bohaterów
Łukasz Ronduda od lat buduje w kinie portrety ludzi związanych ze sztuką współczesną. W „Performerze” opowiadał o Oskarze Dawickim, w „Sercu miłości” inspiracją byli Wojciech Bąkowski i Zuzanna Bartoszek, a nagradzane „Wszystkie nasze strachy” wyrastały z historii Daniela Rycharskiego.
„Powiedz mi, co czujesz” kontynuuje ten kierunek, ale jednocześnie mocno przesuwa środek ciężkości z samej sztuki na emocje bohaterów. Artyści interesują Rondudę nie tylko poprzez to, co tworzą. Ważniejsze okazuje się to, kim są poza swoją twórczością: czego się boją, z czym sobie nie radzą i jak próbują odnaleźć własne miejsce.
Scenariusz reżyser napisał wspólnie z Agatą K. Koschmieder. W rolach głównych występują Izabella Dudziak i Jan Sałasiński. W obsadzie znaleźli się także Anita Poddębniak, Aleksandra Justa, Adam Szyszkowski, Andrzej Konopka i Sebastian Dela.
Za zdjęcia odpowiada Weronika Bilska, scenografię przygotowała Joanna Kaczyńska, a kostiumy Hanka Podraza. Muzykę stworzyli Marcin Lenarczyk i Dominik Ossowski.

Warszawa pełna kolorów i pęknięć
Istotną częścią filmu jest również Warszawa. Letnie miasto oglądamy w intensywnych barwach, ale daleko mu do pocztówkowej wizji stolicy. Bohaterowie poruszają się także po przestrzeniach dzikich, zaniedbanych i zrujnowanych.
Ten wizualny kontrast współgra z ich historią. Podobnie jak miasto, ich życie składa się z miejsc uporządkowanych i takich, w których trudno odnaleźć jakikolwiek porządek.
Sztuka również nie jest tutaj dekoracją. Staje się sposobem komunikacji, formą autoterapii, a czasem próbą zamiany osobistego doświadczenia w coś, czym można podzielić się z innymi.
Z Rotterdamu do Gdyni – i na ekrany kin
Po prezentacji w Konkursie Głównym 55. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Rotterdamie „Powiedz mi, co czujesz” kontynuuje swoją festiwalową drogę w Polsce. Film Łukasza Rondudy znalazł się wśród 16 tytułów Konkursu Głównego 51. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni i powalczy tam o Złote Lwy. Tegoroczna edycja festiwalu odbędzie się w dniach 21–26 września.
Choć bohaterami filmu są młodzi artyści, pytania stawiane przez Rondudę zdecydowanie wykraczają poza świat sztuki. Jak bardzo jesteśmy w stanie uciec od doświadczeń wyniesionych z domu? Czy samo nazwanie problemu pomaga go rozwiązać? I czy potrafimy naprawdę powiedzieć drugiemu człowiekowi, co czujemy?
Od 18 września „Powiedz mi, co czujesz” można oglądać w polskich kinach.
Fot. Materiały prasowe/Kino Świat
Tworzenie tekstów o kulturze dobrze smakuje przy kawie.
Jeśli masz ochotę, możesz postawić kawę naszej redakcji.
Z góry serdecznie dziękujemy! ☕ 😊

Publikacja powstała w ramach
Społecznej kampanii edukacyjnej Legalna Kultura

Najnowsze - na skróty





