Oryginalny tytuł zarejestrowany jako znak towarowy może przynieść producentom filmu ogromne korzyści i uchronić przed pasożytowaniem na ich sukcesie. Wiedzą o tym właściciele praw do filmów o przygodach Harry'ego Pottera i "Star Wars", obrazów wokół których powstał cały przemysł zabawek i gadżetów. Czym musi charakteryzować się tytuł, aby można było go zarejestrować? W jakich obszarach eksploatacji warto starać się o rejestrację?

Futurystyczna jeszcze niedawno koncepcja Sztucznej Inteligencji (dalej: „AI”) stała się rzeczywistym zjawiskiem, a przez niedawny wysyp narzędzi opartych o tę technologie, coraz śmielej wkracza w nasze codzienne życie. Na razie nie wiemy tylko, w którym kierunku to wszystko zmierza. 

Definicja słownikowa „podrabiania” to (Słownik PWN) „wykonać imitację jakiejś rzeczy mającą uchodzić za oryginał”. W języku prawnym termin „podrabianie” spotkać można w prawie karnym: „Kto, w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentycznego używa [...]” (art. 270 § 1 K.k. i podobnie wiele innych) i w prawie własności przemysłowej: „Ilekroć w ustawie jest mowa o […] znakach towarowych podrobionych – rozumie się przez to użyte bezprawnie znaki identyczne lub takie, które nie mogą być odróżnione w zwykłych warunkach obrotu od znaków zarejestrowanych, dla towarów objętych prawem ochronnym” (art. 120 ust. 3 pkt 3 P.w.p.). „Podrabianie” jawi się przy tym jako czynność o jednoznacznie nagannym charakterze, podobnie jak jego synonim „fałszowanie”, a inaczej niż „imitowanie” czy „naśladowanie”, które są wolne od takich obciążeń, „imitacja skóry”, „imitacja drewna” to po prostu nazwy materiałów, naśladować można np. głosy ptaków, czy ruchy trenera przy porannej gimnastyce.