Wspólne sprawy
Czyli krótko i na temat, o sprawach, które dotyczą po prostu całej kultury. Dlaczego kulnes jest cool? Komu tak naprawdę opłaca się korzystanie z legalnych źródeł kultury? Komu może zagrażać legalizacja? Co musi się zmienić, żeby w Polsce zapanowała moda na cyfrową kulturę z legalnych źródeł?
41. sesja Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO w Krakowie

CZYTELNIA KULTURALNA

/ Wspólne sprawy

41. sesja Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO w Krakowie

41. sesja Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO w Krakowie

Od 2 do 12 lipca w Krakowie trwać będzie 41. sesja Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO. Podczas 10 dni obrad przedstawiciele 21 państw członkowskich będą podejmować decyzje dotyczące dóbr kultury i przyrody na całym świecie.

Na miejsce posiedzenia wybrano Centrum Kongresowe ICE Kraków, jeden z najnowocześniejszych obiektów konferencyjnych w Europie. W jego przestrzeni będą miały miejsce również wernisaże oraz wydarzenia o charakterze kulturalnym z różnych stron świata. Uroczyste otwarcie sesji odbędzie się 2 lipca w Zamku Królewskim na Wawelu.

Program 41. sesji obejmuje obrady plenarne Komitetu, podczas których, podobnie jak w ubiegłych latach, rozpatrywane będą decyzje dotyczące wpisania 34 nowych obiektów kultury i miejsc przyrody na Listę światowego dziedzictwa oraz przegląd i ocena ochrony dóbr już wpisanych. Polski wniosek, który będzie dyskutowany podczas 41. sesji, dotyczy podziemi tarnogórskich (Kopalni rud ołowiu, srebra i cynku wraz z systemem gospodarowania wodami podziemnymi w Tarnowskich Górach). Jeżeli na sesji w Krakowie zapadnie decyzja o wpisie, będzie to 15. miejsce w Polsce na Liście światowego dziedzictwa.

Obradom będzie przewodniczył prof. Jacek Purchla, przewodniczący Komitetu Światowego Dziedzictwa. Polskiego Komitetu ds. UNESCO, dyrektor Międzynarodowego Centrum Kultury. W roli obserwatorów obecne będą delegacje rządowe z blisko 170 Państw - Stron Konwencji oraz przedstawiciele organizacji pozarządowych. Szacuje się, że w wydarzeniu weźmie udział 2 tys. uczestników.

Równolegle do sesji odbywać się będą wydarzenia towarzyszące, takie jak: Forum Młodych Profesjonalistów, którego tematem jest "Pamięć: Utracone i Odzyskane Dziedzictwo" oraz - organizowane po raz pierwszy z inicjatywy Polski i UNESCO - Forum Zarządców Miejsc Światowego Dziedzictwa, podczas którego zarządy obiektów z całego wpisanych na listę będą wymieniać się informacjami na temat zarządzania i ochrony najcenniejszych obiektów uznanych za dziedzictwo światowe.

Logotyp 41. sesji nawiązuje do idei wspólnej odpowiedzialności. Dośrodkowe ukierunkowanie strzałek i zamknięcie ich w obrębie koła, symbolizuje wspólny cel działań i współpracę. Jednocześnie reprezentuje ono zebranie delegatów z całego świata na obradach i ilustruje formę spotkania: obrady plenarne (całe logo) oraz fora grup interesariuszy (pojedyncze strzałki), składające się na całokształt sesji. Projekt opracowali studenci Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych w Warszawie.

Organizatorem 41. sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa z ramienia polskiego rządu jest Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, które przygotowało spotkanie we współpracy z Ministerstwem Spraw Zagranicznych, Ministerstwem Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz władzami Krakowa. W imieniu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego organizatorem wykonawczym i koordynatorem sesji jest Narodowy Instytut Dziedzictwa.

Zaszczytny udział Polski w organizacji i koordynacji 41. sesji to jeden z ważniejszych momentów naszych działań związanych z ochroną dziedzictwa światowego, ale nie jedyny. Historia aktywności Polski w tym zakresie sięga długo przed tym zanim Konferencja Generalna UNESCO przyjęła w 1972 r. Konwencję. W 1948 r. powstała Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN), czerpiąca z przedwojennych doświadczeń, w tym dorobku naukowego prof. Władysława Szafera. W 1956 r., powołane zostało Międzynarodowe Centrum Studiów nad Ochroną i Restauracją Dóbr Kultury (ICCROM). Pierwszym przewodniczącym jego rady naukowej był prof. Stanisław Lorentz. Niecałą dekadę później powstała Międzynarodowa Rada Ochrony Zabytków (ICOMOS), której kongres założycielski odbył się w 1965 r. w Warszawie. w 1965 r. Wszystkie te organizacje to najistotniejsze ciała doradcze Komitetu Światowego Dziedzictwa.

Udział polskich ekspertów w kształtowaniu idei wspólnego dziedzictwa ludzkości w dużym stopniu motywowany był doświadczeniami wojny oraz zniszczonej Polski oraz Warszawy. Pieczołowicie odbudowane centrum historyczne Warszawy zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1980 roku przez prof. Krzysztofa Pawłowskiego. W uzasadnieniu wyjątkowej wartości odtworzonych zabytków eksperci podkreślili wolę narodu, by przywrócić zniszczonej stolicy życie. Delegaci oraz uczestnicy Sesji dostaną również przetłumaczone zeznania mieszkańców stolicy z lat okupacji i Powstania Warszawskiego, które otwierają zeznania prof. Jana Zachwatowicza i prof. Stanisława Lorenza.

Szczegółowe informacje dotyczące 41. sesji dostępne są na stronie wydarzenia: www.41whckrakow2017.pl



Do góry!