Kwestia zgodnego z prawem korzystania z zasobów kultury, do których dostęp w cyfrowym świecie, zdaje się nie mieć faktycznych ograniczeń, była i z pewnością będzie wielokrotnie podejmowana na naszych łamach. Mimo, iż staramy się przybliżać i wyjaśniać pojawiające się wątpliwości naszych czytelników dotyczące korzystania z cudzej twórczości w tej sferze, temat wydaje się niezmiennie pozostawać niewyczerpanym i rodzącym liczne pytania.

W 1907 r. Pablo Picasso namalował obraz, który uważany jest za jedno z kluczowych i najbardziej rewolucyjnych dzieł sztuki XX w. Tak naprawdę jednak „Panny z Awinionu” - bo o nich mowa - kilka lat przeleżały w pracowni malarza, okazując się zbyt szokujące nawet dla  innych awangardowych artystów. I czy na pewno pod tym właśnie tytułem obraz miał się ukazać publiczności? Pierwsze informacje prasowe mówią tylko o „Dużym obrazie z kobietami i owocami’…

Jest ich czworo, Benek, Nastka, Franek i Jana, wszyscy na progu dorosłości szukają własnej drogi. A to oznacza nie tylko przyjemne chwile (w mniejszości), ale i stos problemów (częściej), kryzysów większych i mniejszych, różnych doświadczeń społecznych i tych najbardziej osobistych. A co ma do tego tajemniczy Dusiołek i dlaczego zachomikował się w pewnym warszawskim mieszkaniu? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć Emi Buchwald, reżyserka filmu „Nie ma duchów w mieszkaniu na Dobrej”, który właśnie trafia do kin.